Hij komt uit 2019, een warm jaar, misschien zelfs iets te gul. Zo’n oogst waarin veel wijnen hun zelfbeheersing verloren omdat alles kón en niemand zich inhield. Deze niet. Die bleef overeind. Ik dronk hem niet om hem leuk te vinden. Ik trok hem open om te zien wat er gebeurt wanneer reputatie, verwachtingen en buren even zwijgen. Deze week voerde ik een vloeibaar gesprek met Château Boyd-Cantenac 2019.
2019 was een warm jaar. Veel wijnen verloren zichzelf door te veel te willen geven. Waarom hield jij je in.
Omdat het jaar alles bood wat je nodig had om te overdrijven. Rijp fruit, gezonde schillen, een rustige aanloop naar de oogst. Juist dan wordt zelfbeheersing belangrijk. De concentratie komt hier uit rijpheid en lage opbrengsten, niet uit duwen of trekken. In 2019 zat het gevaar niet in wat ontbrak, maar in wat je er te makkelijk aan had kunnen toevoegen. Elegantie mocht blijven, maar niet ten koste van structuur.
Veel 2019-wijnen worden omschreven als geconcentreerd én elegant. Ik proef bij jou vooral kracht, bijna iets pittigs. Is dat een bewuste keuze.
Ja, deels. Dat kruidige, licht gespannen karakter komt voort uit Cabernet Sauvignon die volledig rijp is geoogst, maar met behoud van frisheid. Dat is geen truc. Dat is timing. Het jaar gaf kracht, maar liet ook ruimte om die kracht niet glad te strijken. Hier is gekozen om energie te laten spreken, niet om alles af te ronden.
Je wordt voortdurend naast je beroemde buur gelegd. Alsof je betekenis ontleent aan vergelijking.
Dat klinkt logisch, maar zo werkt Margaux niet. De enige officiële hiërarchie is die van 1855. Alles daarbuiten zijn hulpmiddelen voor mensen om complexiteit te ordenen. Soms flatterend, soms gemakzuchtig. Ik besta niet om tweede te zijn. Ik besta om te zijn wat ik ben.
Veel châteaux werken met adviseurs. Bij jou lijkt de eindregie nadrukkelijk intern te liggen. Hoe bewust is dat.
Advies hoort erbij. We luisteren, kijken, bespreken. Maar luisteren is iets anders dan volgen. De uiteindelijke beslissingen worden hier genomen, door mensen die elke rij kennen en elk jaar opnieuw de gevolgen dragen. Je kunt je niet verschuilen achter een naam van buitenaf. Dat maakt het persoonlijker. En eerlijker.
‘Klassiek’ wordt vaak over je gezegd. Herken je jezelf daarin.
Klassiek is hier geen houding en geen nostalgie. Het is het resultaat van herhaalde keuzes. Cabernet Sauvignon vormt de ruggengraat omdat hij hier spreekt. Geduld in de wijngaard, terughoudendheid in de kelder, niets forceren. Spanning ontstaat niet uit effect, maar uit structuur en lengte. Dat wordt vaak klassiek genoemd. Voor mij is het vooral trouw blijven aan wat werkt.
Je scoort goed bij critici, maar zelden hysterisch hoog. Hoe kijk je naar scores.
Scores zijn momentopnames. Ze meten balans en correctheid, maar zelden ontwikkeling. Deze wijn is niet gemaakt om in tien minuten indruk te maken. Hij wil gelezen worden, in fases. Wie blijft, ziet iets ontstaan. Dat levert misschien geen vuurwerk op, maar wel vertrouwen.
Je wordt vaak ‘ondergewaardeerd’ genoemd. Wat doet dat woord met je.
Het suggereert dat er iets rechtgezet moet worden. Zo voelt het hier niet. Ik word niet over het hoofd gezien, ik word gevonden. Door mensen die aandachtig proeven. Dat is geen tekort. Dat is selectie.
Je vraagt geduld van de drinker. In een tijd die snelheid beloont.
Geduld is hier geen bijzaak. Het is onderdeel van het verhaal. Deze wijn is niet gemaakt om meteen alles prijs te geven. Hij ontwikkelt zich in lagen. Dat vraagt iets van de drinker, maar levert ook iets terug.
Laatste vraag. De wijn voelt ongepolijst, compact, krachtig. Dronk ik hem te vroeg. Is dat het jaar, of jouw keuze.
Beide. 2019 gaf rijpheid zonder garantie op charme. Veel proevers noemen deze wijn medium tot krachtig, met stevige tannines en een compacte structuur. Hij vraagt lucht en tijd. Dat is deels het jaar en deels de stijl. Het fruit is volledig rijp geoogst, de structuur bewust behouden. Er bestaat geen vaste regel dat Bordeaux pas na tien of twintig jaar mag worden gedronken. Soms laat een paar uur lucht meer zien dan jaren wachten. Dat verandert niets aan zijn toekomst. Het bepaalt alleen hoe je hem vandaag leest.